SAVAŞTEPE 1963

İçimizden biri olan, atletizme hem eğitici, usta, abi olarak emek veren Müfit Sönmez’in Savaştepe adlı kitabını geç de olsa okudum. Onun okul anılarında kendi çocukluğuma, okul yıllarıma döndüm. Anlattığı hem güldürücü, hem de düşündürücü anılar/öykülerle, kişilerle ben de o günleri yaşadım. Ayrıca bir öğretmen okulunun geçmişini ayrıntılı olarak buldum! idealist öğretmenlerin eğitim yaklaşımlarını, bir öğretmen okulu olarak Savastepe’nin yöreyi nasıl etkilediğini okumanızı önereceğim. Müfit Sönmez’in Savaştepe 1963 adlı kitaptan aldığım başlıkların, içeriği konusunda sizlere yol gösterici olacağını düşünüyorum.

“Savaştepe’de okudun mu?

Hiç kozalakla futbol maçı yaptın mı?

Buralardan her gün tren kalkar. Yolcuları mutluluklara, mutsuzluklara taşır, Ya şu çocukları?

Yaşamınızda Hiç inekliğe uygun görüldünüz mü? Eğer görüldünüzse İnekliğinizden onur duyduğunuz oldu mu?

Okul bizi, biz de okulu tanımaya başlıyorduk, Ama galiba daha çok da okul bizi…

Bir kere doğurdunuz bu sorunu. Çıkın içinden çıkabilirseniz… Hadi bakalım kolay gelsin!

Elma hırsızlığıyla, iyilik melekliği olunabilir mi? Dur hele bi düşünelim. Eh, belki…”

Her kuşun eti yenmezse biz de kuş eti yemeyiveririz… Yatılılıkta paylaşım özelidir. Ya paylaşmazsan?

Bir fotoğraf makinesiyle spor gazeteciliği nasıl bir şey?

Mayıs ayında soba mı?

Yaşanan olaylardan ders alınmamışsa, onlar yalnızca yaşantı olarak kalır(mış). Alınmışsa ona deneyim denir(miş). Bilenler böyle söylüyor, böyle yazıyor. Siz ne dersiniz?

Yoksa rüyanın sonuna doğru mu? Hızlı adımlarla? Yok Yok. Çok, çok daha hızlı. At hızıyla? Daha daha, otomobil hızıyla? Daha daha… Işık hızı? Hah tamam, işte öyle…

“Nasıl geçti habersiz…” diye başlayan, hepimizin çok sevdiği bir şarkının sözleriydi bunlar. “O güzelim yıllarım!” diye devam eden… Yeni arkadaşlıklara, yeni dostlulara yelken açtığımız…

Okul sonrası, hem de yıllar sonrası, hem de emekli çağında,

Yine bir araya gelebilir miyiz acaba?

Ne dersiniz? Denemekte ne sakınca var?

Artun TALAY

1955 yılında Ankara’da doğdu. Atletizm sporuyla 1968’de tanıştı. Çekiç atma branşında 20 yıl spor yaptı. 1988 yılında antrenörlüğe başladı. Türkiye şampiyonları, dünya ve Avrupa madalyalı, olimpiyat madalyalı sporcular yetiştirdi.

Atletizm Federasyonu’nun antrenörlük kurslarında atma branşı eğiticisi olarak dersler vermektedir. Yaşamına Ankara’da devam ettirmektedir.

Türkiye Fair Play Büyük Ödülü sahibi Artun Talay, ayrıca Dünya Fair Play Şeref Diploması Ödülüne layık görülmüştür.