ÇEŞME BAŞI

Yıllardır evlerde ne zaman yemek yenecek, ne zaman konuk kabul edileceği televizyon yayın saatlerine göre ayarlanmaktadır.
Ekonomik sıkıntılar içinde bulunan, eğitimsiz, duygusal yönden mutsuz olanlar, sıkıntıları yada bunalımları aşabilme yada bunlardan kaçabilmek amacıyla daha fazla televizyon izlemektedir.
Televizyon yalnızlık ve amaçsızlıktan kaynaklanan sıkıntı ve endişe kaynağı olarak algılanmaktadır.
Haberin kalıcı olması önemli değildir. İzleyicide ani bir heyecan uyandırması amaçlanır.
Ona günlük monoton yaşantısında meydana gelmeyen duygular yaşatması önemlidir.
Televizyon önerdiği yaşam biçimi çerçevesinde kitlesel standart oluşturur. Aynı tarzda yiyip, içen, giyinen ve eğlenen insanların üretilmesi ile kitle kültürü benimsetilir.
Almanya’da kadınlar televizyonun evlilik içi iletişime büyük zarar verdiğini söylemektedir.
Hintli kadınlar ise televizyon sayesinde kocalarına daha yakınlaştıklarını dile getirmektedir.
Genelde reklamlar cinsiyetçiliği yansıtır biçimde düzenlenir. Deterjan, sabun, çocuk bezi vb. Ürünlerin reklamlarında kadınlar hep tüketici konumundadırlar. 
Güzellik, yakışıklılık, arzulanır olmak, parasal açıdan güçlü, başarılı olmak reklamların temel direğidir.
Kamu yayıncılığı ilkesinin terk edilmesi, pazar kurallarını egemen kılmıştır. Televizyon yayınlarına pazar payı ile kârlılık güdüsü egemen olmaya başlamıştır.
Böylece reyting kavramı televizyon yayın ilkelerini yönetir olmaktadır.
Bir kanalda yüksek oranda izleyici toplayan programların benzerleri diğer kanallarda da yapılmaya başlamıştır.
Dünyada bir yılda televizyon programlarının yapımı için bir trilyon doların üzerinde harcama yapılmaktadır.
“Çeşme başı” ( water cooler) çalışanların molalar vererek çay ve kahve makinaları başında yaptığı sohbetlerdir.
İzleyicilerin içinde bulundukları duygular, televizyon haberlerinin gittikçe magazinleşmesine yol açmaktadır. Toplumsal haberler olağanüstü azalmıştır.
Böylece olaylar herkesin anlayacağı bir ambalaj içine konulur ve birkaç dakika içinde tüketilir.
Groombridge B.’nin “Televizyon ve insanlar” kitabı doyurucu bilgiler sunmaktadır.

Artun TALAY

1955 yılında Ankara’da doğdu. Atletizm sporuyla 1968’de tanıştı. Çekiç atma branşında 20 yıl spor yaptı. 1988 yılında antrenörlüğe başladı. Türkiye şampiyonları, dünya ve Avrupa madalyalı, olimpiyat madalyalı sporcular yetiştirdi.

Atletizm Federasyonu’nun antrenörlük kurslarında atma branşı eğiticisi olarak dersler vermektedir. Yaşamına Ankara’da devam ettirmektedir.

Türkiye Fair Play Büyük Ödülü sahibi Artun Talay, ayrıca Dünya Fair Play Şeref Diploması Ödülüne layık görülmüştür.