KRİTER SAYGIYDI

Sn. Hamza Yerlikaya Gençlik ve Spor Bakan Yardımcısı

Naili Moran Atletizm sahasının özelliklerini eski Milli yüksek atlayıcı atlet ve eski iş adamı Merdol Gerçin’in ağzından sunmak istiyorum:
“Atletizme İstanbul Fenerbahçe atletizm sahasında başladım. Futbolla birlikte kullanılıyordu.
1964 de Ankara’ya geldim. Müstakil atletizm sahasının gücünü gördüm. Besim Aybaş hoca isteyen herkese kronometre tutardı. Ayrıca atletizm sahasına antrenman izlemeye gelen seyirciler vardı. Hepsi atletizmi bilen bilinçli seyircilerdi.
O yıllarda atletizm sahası Hipodromla bitişikti, arada cadde yoktu. Sahada tek termosifon vardı. Önce Ekrem Koçak ve Osman Coşgül duş alırlar, sonra bizler duşa girerdik, saygıdan.
Soyunma odasında tahta üstüne çakılmış çiviler vardı. İsimler bu çivilerin altında yazılıydı.
Milli maratoncu Hüseyin Topsakal Etlik’ten koşarak gelir, antrenman yapar ve koşarak giderdi.
Antrenman için halter kültürünü Aydın Onur getirmişti. 35 kg’lık bir halter ve 120 kg’a kadar çıkan bar ve tahta pist vardı.
Saha kömür tozuydu. Yüksek atlamada ve sırıkta minder yoktu.
Talaşlı toprak suyla yumuşatılır ve atlanırdı. Sonra üzerine iki yatak konularak atlayışlar yapıldı.
Sırıkta Ömer Giraygil’in atlayışlarını izlemeye gelen seyirciler vardı. Hatta bazıları atletizme kronometre tutacak kadar bilinçlilerdi.
Sahanın yanında Federasyon binası balkonundan Naili Moran, Jerfi Fıratlı, İsmail Hakkı Güngör antrenmanları izlerlerdi.
1950-1970 dönemi atletizm için özel pasajlar içeren farklı konularla doluydu.
Yöneticiler samimi ve iyi niyetliydiler. Osman Coşgül sporu bırakmıştı, kamp müdürlüğü yapıyordu. İran’la yapılacak ikili müsabaka için Bursa Gönlüferah Oteli’nde kamptaydık. Osman Coşgül erkenden kalkar, sahaya gider yüksek atlama, atlama ve atma yerlerini sular antrenmana hazır hale getirirdi.
O dönem kuşağı çok özenli ve farklıydı. Derece ayrı bir şeydi, kriter değildi. Kriter saygıydı. Türkiye’de 3 tane antrenör vardı. Besim Aybars, Şevki Koru, Rıza Maksut İşman.
Aycan Önel, Gül Çıray Akbaş, Sevim Çilingir, Melek Aydınoğlu, Çiçek Solon gibi atletizmin hanımefendi şampiyonları vardı. Erkek şampiyonlar da iyi eğitim almış, beyefendi insanlardı.
Eski şampiyon güreşçilerden Tevfik Kış, Mahmut Atalay, Ahmet Ayık, boksörlerden Celal Sandal, Seyfi Tatar haftanın belirli günleri koşmaya gelirlerdi.
Naili Moran Atletizm sahası bir tarih yuvasıydı.
Yeni atletizm sahasının aynı yerde Uluslararası standartlarda yapılıp Olimpiyattan önce hizmete girmesini beklemekteyiz.”
Merdol Gerçin’in görüşlerini saygıyla arz ederim.
Artun Talay

Emekli Atletizm Antrenörü

Artun TALAY

1955 yılında Ankara’da doğdu. Atletizm sporuyla 1968’de tanıştı. Çekiç atma branşında 20 yıl spor yaptı. 1988 yılında antrenörlüğe başladı. Türkiye şampiyonları, dünya ve Avrupa madalyalı, olimpiyat madalyalı sporcular yetiştirdi.

Atletizm Federasyonu’nun antrenörlük kurslarında atma branşı eğiticisi olarak dersler vermektedir. Yaşamına Ankara’da devam ettirmektedir.

Türkiye Fair Play Büyük Ödülü sahibi Artun Talay, ayrıca Dünya Fair Play Şeref Diploması Ödülüne layık görülmüştür.