İSİMSİZ GİZLİ KAHRAMANLAR

Küçük bir soru: Bir spor dalının camiası kimlerden oluşur? Yanıt basit; en başta sporcular, antrenörler, hakemler, idareciler ve varsa o dalla ilgili haber yapan gazeteciler… Atletizm camiası deyince de aklımıza ilk olarak bu topluluklar geliyor. Bir eksik bir fazla hepimizin yanıtı aynı değil mi? Oysa camiamızın bir de ‘isimsiz, gizli kahramanları’ var. Bugünkü yazımda izninizle bu isimsiz kahramanları anmak istiyorum.

Sporcu, idareci, hakem… Uç uca eklesen yaşantımın en çok geçtiği yerlerden biri, belki de birincisi benim gibi bu camianın insanları ile birlikte atletizm sahaları oldu.

Hepimiz, adeta dekor, kostüm ve aksesuarları önceden hazırlanmış bir tiyatro sahnesine çıkar gibi, camiamızın o isimsiz kahramanları saha görevlileri sayesinde, çimleri biçilip sulanmış, çizgileri çizilmiş, bakımı yapılan sahalarda antrenmanlarımızı yaptık, yarıştık.

Atletizm diğer branşlara da benzemiyor. Engelli koşuları, atmalar, atlamalar… Minderler, kum havuzu, takozlar, engeller, çizgiler, ses sistemi… Her yarış günü, futbol sahası büyüklüğündeki alanda, belirli bir zaman programı ile sürekli oradan oraya taşınıp nizami olarak yerleştirilen malzemeler…

Bir hakem ya da sporcu için yarıştan önce bir iki saat öncesinden, yarışın hemen arkasına dek, ancak onlar için herkesten önce başlayıp, sahada kimseler kalmayıncaya dek devam eden mesai saatleri…

Tabii ki meslekleri bu, karşılığını da alıyorlar. Ancak gördüğüm, tanıdığım kadarıyla onlar da bu sporu, sporcuları, sahaları en az bizler kadar seviyorlar.

Sahalarda geçen 50 yılı aşkın zamanda en az bir başhakem kadar bilgili olanına da rastladım, izleye izleye tekniğini geliştirip disk atanına da. Yanında yöresinde yetenekli gördüğü atlet adaylarını “hocam çok istekli, bir deneseniz” deyip sahaya getireni de, kırılan bir rekorun ardından en az antrenörü kadar sevinenini de.

Açıkçası çok önceleri, yani henüz tartan pist bu kadar yaygınlaşmamışken, malzemeler bu kadar hafif ve portatif hale getirilmemişken, saha görevlilerinin işleri çok daha zordu. O yıllarda toprak zeminin bakımı ile birlikte kulvar çizgileri de çizilirdi. Ancak ben tüm bu yıllar boyunca birkaç istisnai durum hariç, görevini aksatan, savsaklayan saha görevlilerinin neden olduğu bir olaya rastlamadım.

60’lı yıllarda o kısıtlı zor olanaklarla da, şimdi de tüm saha görevlileri canla başla ellerinden gelenin her zaman en iyisini yapmaya gayret gösterdiler.

Bu mütevazı köşede, sizlerin huzurunda, Türkiye’nin her köşesinde görev yapan camiamızın bu isimsiz gizli kahramanlarının her birine ayrı ayrı, en derin duygularımla teşekkürü bir borç biliyorum, minnetimi ifade ediyorum.

Nursel GÜLAY

nurselgulay@gmail.com

1945’te İzmir’de doğdu. Okul spor yurtlarında başladığı atletizme; milli sporcu, uluslararası hakem, hakem hocası, il temsilcisi, kulüp yöneticisi, federasyon üyesi olarak hizmet etti.

Spor muhabirliği ile başlayan meslek yaşantısında hep sporla iç içe görevlerde bulundu. İzmir Beden Terbiyesi Bölge Müdürlüğü ve Ege Üniversitesi Beden Eğitimi Spor Yüksek Okulu’nda memur olarak, İzmir AAK, Yu-Pi ve Çimentaş Kulüplerinde ise yönetici olarak çalıştı. İzmir Masters Derneği, Naili Moran Atletizm Vakfı, Bornova Kültür Sanat Spor Vakfı, İstanbul Atletizm Vakfı gibi kurumlarda çeşitli görevler alan Gülay, Türkiye Futbol Adamları Derneği tarafından ‘İnsanlar Yaşarken de Anılmalıdır’ organizasyonunda “Spora Hizmet Ödülü” ile taltif edildi. Gülay, Halen, TMOK ve Türkiye Atletizm Vakfi üyesi olarak Türk Sporuna katkısını sürdürmeye çabalıyor.