İkinci Bahar / Masterler (II)

Cumhuriyetimizin 100. yılında, ülke olarak bir demokrasi sınavını daha geride bıraktık. İlk kez 1965 yılında sandığa giden ve her seçimde Atatürk’ün çizdiği yolda, demokrasiye yürekten bağlı bir yurttaş olarak, sonucun ülkemiz adına hayırlı olmasını temenni ediyorum.

Seçim sonrası oluşan yeni kabinede beş yıl aradan sonra yeniden Gençlik ve Spor Bakanlığı’na getirilen Sn. Osman Aşkın Bak’a görevinde başarılar dilerim.

Sn. Bak’ın kariyeri boyunca asıl mesleğinin yanı sıra, farklı dallarda spor yöneticiliği yapmasının ve daha önce de bir dönem Spor Bakanlığı görevini üstlenmesini Türk Sporu adına büyük bir şans olarak görenlerdenim.

Geçmiş dönemlerin bilgi birikimi ve Spor Bakanlığı tecrübesi, umarım öncelikle yaklaşan 2024 Paris Yaz Olimpiyatları’nda ülkemiz adına başarılı sonuçlar ve madalyaları da beraberinde getirir ve sürdürülebilir, kalıcı başarıların kapısını aralar.

***

Masterler konusunda sizlerle paylaştığım ilk yazıda; master atletizminin kısaca geçmişine değinmiş ve aktif sporu bırakmanın ardından gelen boşluğu nasıl doldurduğuna dair kişisel görüşlerimi aktarmıştım.

Bugün ise, yine torunum Elif’in katkılarıyla hazırladığım yazıda bu kez olayın farklı yönlerini ele almaya çalıştım.

Öncelik tabii ki yine insan sağlığı… Acaba ilerleyen yıllarda aktif yıllardaki kadar olmasa da yine yarışmacı bir ortamda spor yapmak sağlık açısından belirli bir oranda risk taşıyor mu?

Bu konuyla ilgili hala referans olarak kabul edilen en kapsamlı araştırmalardan biri, 1992 yılında Kanada’da yayınlanmış. Çalışma, her yaş grubundan toplam 750 master atletin 1985-1992 yılları arasında tam 7 yıl boyunca takip edilmesiyle gerçekleşmiş. Araştırma, bu süre zarfında takip edilen atletlerin; sosyal yaşantısından alışkanlıklarına, uyku durumlarından sigara tiryakiliğine ve elbette sağlık durumlarına dek çok geniş bir alanda, oldukça önemli ve değerli verilerin ortaya çıkmasını sağlamış.

Bu çalışmadan çarpıcı ve önemli gördüğüm birkaç başlığı sizlerle paylaşmak istiyorum.

Araştırmanın sürdüğü 7 yıl boyunca, en genci 40, en yaşlısı 70 yaşındaki 750 katılımcıdan sadece %1.4’ü ölümcül olmayan bir kalp krizi geçirirken yine sadece %0.7’si ise bir bypass ameliyatı geçirmiş.

Pek çoğu önceden sigara alışkanlığını bırakan katılımcıların %36’sı ise master atletizmine başladıktan sonra sigarayı bırakmış.

Katılımcıların, toplumda aynı yaş grubundaki insanlara göre; bulaşıcı hastalıklara yakalanma oranı oldukça düşük çıkarken, ilerleyen yaşların önemli bir sorunu olan uyku süreleri ve kalitesi ise yaşıtlarına göre artmış.

Araştırmanın en çarpıcı kısımlarından biri de bence, master atletizminin sporcularına, genel anlamda sağlıklı yaşam bilinci kazandırma konusundaki katkısını ortaya koyması.

Yıl boyunca belirli aralıklarla düzenlenen yarışmalara hazır olma amacıyla yapılan düzenli antrenmanlar, bir süre sonra güzel bir alışkanlığa dönüşüp, ilerleyen yaşlarda daha sağlıklı ve sağlıklı yaşam bilincine sahip bir birey haline gelmesine yardımcı oluyor.

Bu ve benzeri araştırmaların yanı sıra, kişisel olarak da halen pistlerde ‘fırtına gibi esen’ master atlet arkadaşlarımı da görünce master atletizmini gerçekten ‘ikinci bahar’ olarak nitelendirmekten hiçbir sakınca görmüyorum.

Bu değerli çalışmayı incelemek ve yararlanmak isteyenler için linkini de sizlerle paylaşıyorum: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/7788216/

Sevgili arkadaşlarım, master atletizmi konulu, gelecek üçüncü yazımı, bu kez ülkemizdeki gelişmeler ve benim de naçizane parçası olduğum kulüpleşme konusuna ayıracağım.

Hepinize bol sporlu günler diliyorum.

Nursel GÜLAY

nurselgulay@gmail.com

1945’te İzmir’de doğdu. Okul spor yurtlarında başladığı atletizme; milli sporcu, uluslararası hakem, hakem hocası, il temsilcisi, kulüp yöneticisi, federasyon üyesi olarak hizmet etti.

Spor muhabirliği ile başlayan meslek yaşantısında hep sporla iç içe görevlerde bulundu. İzmir Beden Terbiyesi Bölge Müdürlüğü ve Ege Üniversitesi Beden Eğitimi Spor Yüksek Okulu’nda memur olarak, İzmir AAK, Yu-Pi ve Çimentaş Kulüplerinde ise yönetici olarak çalıştı. İzmir Masters Derneği, Naili Moran Atletizm Vakfı, Bornova Kültür Sanat Spor Vakfı, İstanbul Atletizm Vakfı gibi kurumlarda çeşitli görevler alan Gülay, Türkiye Futbol Adamları Derneği tarafından ‘İnsanlar Yaşarken de Anılmalıdır’ organizasyonunda “Spora Hizmet Ödülü” ile taltif edildi. Gülay, Halen, TMOK ve Türkiye Atletizm Vakfi üyesi olarak Türk Sporuna katkısını sürdürmeye çabalıyor.