TRT, Mehmet Sevinç ve Kenan Onuk

Mesleğime başlamadan çok önceydi. TRT, ülkemin tek TV yayıncısı, spikerleri her evin ortak misafirleriydi. Haber de dizi de film de TRT demekti. Ama en önemlisi spor kültürü oradan aşılanıyordu. Olimpiyat Oyunlarından dünya şampiyonlarına, sporun zirvesi, tek ekranda gözümüzün önündeydi. Arada Avrupa’dan futbol maçları, hele ekranın renklendiği yıllardaki, lezzeti hala aklımızdan çıkmayan yayınlar…

Sesler, o yayınların görüntü kadar önemli parçasıydı. Spikerler, TRT spor spikerleri, o yıllardan bu yana mesleğin öncüleridir. Pek çok meslektaşıma örnek olan, sporculara ilham veren, yayını spor felsefesi ve bilgi ekranına çeviren isimler…

Özel TV’ler yayına başladığında, bu isimlerin bir bölümü TRT’den ayrıldı, yeni gelişen sektörün yapıtaşları oldu. Karşımda müdürüm olarak Kenan Onuk’u görmek olağanüstü bir durumdu. Bana atletizmi öğreten, olimpiyat, dünya şampiyonaları anlatan adamdı. Koca ülke, her yayında buz pateni meraklısına dönüşürdü. Bu, nostaljik bir övgü değildir. Günün koşulları içinde, telaşsız ve saygı dolu yayınlarda, heyecan bilgiyle buluşurdu. Spor kültürünün en önemli parçalarından biri, spor izlemektir. Spor izleyicisi, yıllarca bu isimlerin, Kenan ağabey gibilerin birikimleriyle öğrendi, gelişti, var oldu.

Şimdi, Filenin Sultanları, gurur üstüne gurur yaşatırken milli heyecan yine TRT ekranlarında. Çok eleştirilen yeni kuşağın pırıl pırıl sesleri de var. En başta da Mehmet Sevinç. Vargas’ı, Ebrar’ı, Hande’yi izlerken hop oturup hop kalkan 12 yaşındaki kızım, muhtemelen adını yıllar sonra öğrenecek. Benim Kenan Onuk adını, hafızama kazıdığım gibi… Yeri geldikçe, benim yaptığım gibi, sevgi ve saygıyla anacak. Anlatım tekniği, bilgisi ve üslubuyla farklılaştığı için. TRT ekolünden gelmese de, oradan da öğrendiğini gösterebildiği için. Yeni kuşağın en önemli eleştiri alanlarından biri, nezaketini hiç yitirmediği için. Çocuklara, bu sporun keyfini aşıladığı için. Kenan ağabey gibi, tadı damağımızda yayınlara, maçlara, başarılara ses olduğu için…

***

Türk Sporunun Kolonları

Spor, sponsorsuz olmaz. Ne gelişir ne hayatta kalır. Hele günümüzün endüstriyel spor anlayışı. Türkiye’de sporun varlığını sağlayan destekçilerin büyük bölümü, devlet yapılarıdır. Devlet, (Atilla Gökçe’nin deyimiyle) cumhuriyetin şımarık çocuğu spora, her zaman omuz vermiştir. Bir de özel sektörün destek yapıları var. Sporun asıl destekçileri. En büyüğü de, hiç kuşkusuz Koç ailesi.

Beşiktaş çarşının içerisinde devasa bir duvar yazısı.

“Ne zaman ihtiyacımız olsa / oldun yanımızda / bu büyük taraftar / bunları unutmaz asla / Rahmi Baba!” Sağ tarafta, çok güzel çizgilerle bir Rahmi Koç portresi…

Koç ailesinin babası, Rahmi Bey, Beşiktaş sevgisini, hiç esirgemediği desteğiyle hep göstermiştir.

Oğlu, Fenerbahçe Başkanı Ali Koç, bütün gücüyle sarı lacivert renkler için çalışır, çalışıyor.

Bir de Galatasaray’ın akil ağabeyi olarak her daim söz sahibi olan İnan Kıraç. Koç ailesinin saygın parçası, sarı kırmızılı camiada, eğitimden spora, desteğiyle hep var olan isim.

Türk sporu, üç büyükler üzerinden büyük ve güçlü bir tarih yürüyüşüne sahip.

Bu uzun yürüyüşte devleti yalnız bırakmamak önemlidir.

Koç ailesinin Türk sporuna desteği, katkısı, varlığı göz ardı edilemeyecek denli büyük ve değerlidir.

• Analiz Gazetesi- Dönüşüm köşesinden alınmıştır.

Fatih KUŞÇU

fatih.kuscu@h2der.org

1967 Antakya doğumlu. İÜ İletişim mezunu. Çeşitli tv kanallarında muhabir, spiker, editör, Spor Müdürü; Galatasaray SK ve Doğa Kolejinde Kurumsal İletişim Direktörü görevlerine bulundu. Haber, makale ve yorumları yayımlandı. “Meslekler ve Sektörlerin Geleceği” kitabında, kariyer alanını yazdı (2020).

Teke Tek Bilim Tarihi Serisi kitaplarını yayına hazırladı. İ. Medipol Ü.’nde İletişim dersleri veriyor.

Gilette Milliyet Yılın Sporcusu jüri üyesi (2014-…) TMOK Fair Play Komisyonu üyesi.

Yeşil Hidrojen Üreticileri Derneği (H2DER) Genel Sekreteri. Evli, üç kız evlat babası.