Spordaki Yanlışlarımız ve Doğrularımız

Türkiye Cumhuriyeti kuruluşundan beri, sporun gerek ülke düzeyinde yaygınlaşması ve gerekse başarılı sporcuların yetiştirilmesi konusunda çok büyük eksikliklerimiz oldu ve bu eksikliklerin hala devam ediyor olması bizleri daha çok üzmektedir! Ne var ki son 20 yıl içerisinde sporumuz adına sporun her alanında iyi ve kötü sayılabilecek birçok gelişmeyi izliyoruz, Cumhuriyetimizin 100 yılında halen çözüm bulamamış sorunları yaşıyor olmamız daha da üzüntü vericidir.

Geçen bu süre içerisinde spor adına yapılan ve ses getirecek güzel şeylerin yapılmadığını söylemek bana göre büyük bir haksızlık olur! Ancak öylesine olaylar var ki Ülkemize Cumhuriyetimize hiçte yakışmayacak olaylar olduğunu görüyor ve tüm bu yaşananlar tarihte elbette bir gün yerini bulacağını düşünüyorum! Böylesine yapılan olayları yan yana getirdiğimizde üzülerek söylemek isterim ki yanlış yapılanlar doğruları adeta ortadan silip süpürecek çoğunluktadır.

Bir göz attığımızda; öncelikle ve özellikle; Ülke dizeyinde spor yapma olanaklarını sağlayan saha tesis ve malzeme konusunda çığır açan ve modernleşen bir yapıya ulaştırıldığını görmekteyiz. Ne var ki bu tesislerin, saha ve statların yönetimini ahbap çavuş ilişkilerine bağlı kalınarak bu işleri daha güzel organize edebilecek yeterliliği olmayan kişiler tarafından doldurulması Türk sporuna vurulan bir darbedir ve verim almada sınıfta kalınmıştır.

Bir başka güzel gelişme; başarılı sporculara verilen ödüller. Başarılı sporcular, dünyanın başka bir ülkesinde olmayan biçimde ödüllendiriliyor. Ancak bu ödül sistemi az da olsa antrenörlere de hitap etmekte ki bu da sporcularımız başarılı olsun diye düşünülmüştür. Fakat bu durum hem sporcu ve hem antrenör anlaşarak, alacakları ödül uğruna doping denilen yasaklı madde kullanımını arttırmıştır ki, Olimpiyatlarda derece yapan birçok sporcumuzun dopingli çıkmaları nedeniyle madalyalarının (Örn. 2004 Atina ve 2012 Londra Olimpiyat Oyunları) geri alınmasıyla sonuçlanmıştır. Ne var ki sporcu ile antrenörlerin aldıkları para ödülleri, öylece kala kalmıştır.

Peki bizler neyi başaramadık, ya da hoş olmayan yanlış olan neleri yaptık? Kuşkusuz bu yanlışların başında özellikle Türk sporunun Lokomotifi olan Federasyonların; Başkanların ve yönetim kurulunu oluşturan kişilerin çoğunun o spor dalında yıllarını harcamış insanlar tarafından değil de işin ehli olmayan insanlar tarafından yönetilmesi, bu spor dallarının daha ileriye gitmesini engellemiştir.

Bir başka konu; Son günlerde hem antrenörü hem de sporcuları çok eleştirilen Futbolumuz! Bu spor dalındaki inişli çıkışlı performansımız neyse ki yeni gelen antrenörle bir nebze olsa da nefes almamıza ve bir sonraki Avrupa şampiyonasına katılma şansına neden oldu, buradan futbol ulusal takımımızı ve teknik heyetini kutluyorum. Ancak futbolda son Süper Kupa finalinin oynanacağı yer ile ilgili birçok eleştiri yapılmaktadır! Neden cumhuriyetimizin 100 yılında Samsun, İzmir ya da Ankara 19 Mayıs Stadyumunda değil de, Suudi Arabistan’da oynatılmak isteniyor? Bu bir Batılılaşmaya karşı Doğu kültürüne hizmet için mi yapılıyor? Yoksa Cumhuriyetimizin 100 yılına bir darbe mi? Bu soruları sormak bir vatandaş olarak haklı sorular olduğunu düşünüyorum.

Gelelim Futbol Federasyonuna; Bir spor bilimci olarak alınan her birkaç galibiyet sonunda dünyayı fethetmiş gibi bir havaya girip sevinmekle bu işin olmayacağını söylemek isterim. Bundan 20 yıl önce oynanan futboldan çok farklı bir yerde değiliz. Ayrıca kendi ülkemiz insanına güvenimiz o kadar çok sarsılmış olacak ki! Burada ırkçılık yapmak istemem ve böyle birisi olmam mümkün değil; Kendi öz evlatlarımızı eğitecek hiç mi hoca yetiştiremedik? Şayet böyle ise Türkiye Futbol Federasyonu kapısını kilitlesin, antrenör eğitimi de vermesin bence! Zaten Ülkemizde futbolu yabancılar oynuyor, inanın üç büyükler dahil tüm Anadolu takımlarımızda dahi Türk isminde futbolculara hasret kaldık! Artık vurdum duymaz yabancı antrenörlerin nazını çekmek zorunda bırakılıyoruz.

Kadın Voleybol sporunda aldığımız başarılar hiçbir zaman küçümsenemez bu başarıda katkısı olan herkesi kutluyorum ancak, özellikle olayı dini açıdan ele alıp kızlarımızı ve kıyafetlerini eleştiren insanlara sadece acıyorum. Spor uluslararası kuralları ve kıyafet giyinme zorunluluğu vardır! Kızlarımıza bu nedenle saldıran kesimin çocuklarımızın bacaklarına değil, kendi örümceklenmiş cinsel duygularına bakmalarını öğütlerim. Bunların hiç affedilecek bir yönü yoktur. Buradan sormak isteriz bu insanlar bu cesareti nereden buluyorlar? Hiç bir şekilde uyarılmamaları ya da ceza almamaları kabul edilebilir değil.

Özellikle Sporda Şiddet konusunda uluslararası alanda attığımız imzalara sadık kalmadık. Önümüzdeki Avrupa Futbol Şampiyonası Almanya’da yapılacak, bu konuda benim endişelerim var ve şimdiden taraftar projelerine başlamamız gerekmektedir! 2008 Avrupa Şampiyonasında yaptığımız uygulamaya acilen başlamamız gerekir.

Saygılarımla

Prof. Dr. Seyhan HASIRCI

dr.hasirci@t-online.de

TMOK Üyesi ve Fair Play Komisyonu üyesi olan Prof. Dr. Seyhan Hasırcı, Koblenz Landau Üniversitesi Spor Bilimleri Enstitüsünde ders verdi. İstanbul Nişantaşı Üniversitesi Öğretim Üyesi, 2003 ten beri Almanya Olimpik Spor Birliği bünyesinde bulunan Türkiye masası danışmanı olarak görevini sürdürmekte. UEFA Taraftar experi olan Hasırcı, 2014 Yılından itibaren Spor Psikoloğu olarak çalışmalar yapmakta.
Prof. Dr. Hasırcı’nın Spor Psikolojisi alanında birçok kitap ve makaleleri bulunmakta.