sporgüncel spor haberlerifenerbahçegalatasaraybeşiktaştrabzonspor
DOLAR
31,0907
EURO
33,7054
ALTIN
2.025,14
BIST
9.361,59
Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K.Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak
İstanbul
Açık
18°C
İstanbul
18°C
Açık
Cumartesi Az Bulutlu
18°C
Pazar Az Bulutlu
15°C
Pazartesi Az Bulutlu
14°C
Salı Az Bulutlu
16°C

Remzi YILMAZ

r.yilmaz50@gmail.com 1961 Bartın doğumlu. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi’nde okudu. Gazetecilik Mesleğine 1983 yılında Günaydın Gazetesi’nde başladı. TSA, Dünya, Akşam ve Aydınlık Gazetesi, 24 TV ve TRT Spor’da çalıştı. TGC, TSYD ve TMOK Üyesi, Avrupa Fair Play Birliği (EFPM) Denetleme Kurulu Üyesi, TMOK Fair Play Komisyonu Başkan Yardımcısı, Türk Spor Ajansı ve Hotel Gazetesi Yayın Danışmanı, Değer Otizm Derneği gönüllüsü. Avrupa Fair Play Birliği’nce (EFPM) Tanıtım ve Eğitim dalında Vox Award ve Dünya Fair Play Konseyi’nce (CIFP) Tanıtım alında Şeref Diploması ile ödüllendirildi.

Son İlkokul Öğretmenim Hamza Şentürk ve Tüm Öğretmenlere!

24.11.2023
0
A+
A-

Bugün Öğretmenler Günü… Bu özel günün herkes için önemi farklı. Öğretmen olanlar için ayrı, öğretmenini sevenler için ayrı anlamlar taşıyan bir gün.

1961 doğumlu biri olarak, ilkokulu iki ayrı okulda okumuş ve değerli öğretmenlerinin beşini de isimleri ve yüzleri ve hatta sesleriyle net hatırlayan benim içinse çok daha farklı.

Çünkü benim için onlar sadece sözcük anlamı olarak öğretmen, yani öğretici değil, çok daha fazlası, en önemlisi de dünyaya açılan birer pencere idiler. İsimlerini anmak gerekirse, sırasıyla Hüseyin Korkut, Nermin Akbaydoğan, Saliha Saraçoğlu, İbrahim Akyüz ve Hamza Şentürk’ün Öğretmenler Gününü yürekten kutluyorum. Bu isimlerden sadece İlkokul üçüncü sınıftan itibaren kendi köyümüzün; önce köy odasında, ardından inşaatı tamamlanan okulumuzun (Kavaklıkaldırım Köyü İlkokulu/Kumluca-Bartın) ilk öğretmeni İbrahim Akyüz’ün yeri apayrıdır. Okuldan mezun olduktan sonra onun sayesinde Göl Öğretmen Okulu’nda parasız yatılı olarak eğitimime devam ederken benimle hala ilgilendiği için, sadece onunla iletişim kurabildim ve bu iletişimim halen devam ediyor. Uzun ömürler dileyerek kendisinin ellerinden öpüyorum.

Diğerleriyle herhangi bir temasım olmamakla birlikte onlara da saygılarımı sunuyorum.

Ancak içlerindeki en son İlkokul Öğretmenim, üçüncü sınıftan itibaren derslerime giren Artvinli Hamza Şentürk’ün önemi bir başkadır.

Ders işleme metodundan çok, anlattığı ders dışındaki öyküleriyle sürekli aklımda olan Hamza Öğretmenimi, hayata atıldıktan sonra karşılaştığım birçok olayda anarak, kulaklarını çınlattım. Kendi seçimim olmayan ve tesadüfen başladığım, çevremdeki birçok dost ve arkadaşımdan farklı mesleğimin, olaylara farklı bakış açımın nedeninin hep o olduğunu düşünmüşümdür. Çünkü iki derslikli bir ilkokula yeni kavuşmuş bir köyün çocukları olarak bize anlattığı şeyler ve verdiği örnekler, benim ufkumu açıyordu.

TMOK Üniversiteler Fair Play Kervanı olarak Türkiye’nin 67 Üniversitesine yaptığımız ziyaretler dahilinde, geçtiğimiz yıl sıra Artvin’e geldiğinde, onu bulma fırsatım ortaya çıktı. Kervan ekibi olarak Artvin Çoruh Üniversitesi’ni gittiğimizde, bizi karşılayan Çoruh Üniversitesi BESYO Müdürü Prof. Dr. Sinan Güner’e konuyu açtığımda, 3-4 telefonun ardından, öğretmenimin numarasını buldu ve 2022 yılı 23 Kasımında, yani kendisiyle yollarımızın ayrılmasından tam 50 yıl sonra, saat 22.00 sularında cep telefonundan onu aradım. Sadece bizim köyde ilkokul öğretmenliği yapıp, sonrasında öğretmenliğe devam etmediğinden, köyümüzü hatırlayıp o yılları gözünün önüne getirmesi kolay oldu ve bir süre sohbetten sonra öğretmenler günün kutlayıp vedalaştık.

Bundan tam bir yıl sonra da Ankara’ya, TMOK Fair Play Komisyonu’nun 42. Kuruluş yıldönümü dolayısıyla Başöğretmenimiz Mustafa Kemal Atatürk’ün ebedi istirahatgahı Anıtkabir’e ziyaretimizde, tüm heyet olarak gittiğimiz öğle yemeğinde, Ulus’taki Tarihi Bağaziçi Lokantası’nda buluştuk.

Ben tüm seyahat ve toplantılar sırasında fırsat buldukça Hamza Öğretmenimle 51 yıl sonra buluşacak olmanın heyecanıyla kendisinden bahsettiğim ve onunla ilgili anılarımdan söz ettiğim için, artık Başkanımız Arıpınar dahil, tüm ekibimiz kendisi hakkında oldukça bilgi sahibi olmuşlardı. Ama öğretmenim hakkındaki bildiğim her şey biraz eski(!), yani 51 yıl kadar öncesine ait bilgilerdi.

Nihayet lokantada ekibimiz bize ayrılan bölümde yemeğini yerken, ben lokantanın içinde, bir öteye bir beriye dolaşıyor, anılarımı yeniden gözden geçiriyordum. Belki biraz daha ayrıntılı anlatabilirsem, onun belleğinden tamamen silinmiş olması muhtemel hatıraları onun da hafızasında yeniden canlandırabilecektim. Sanki onunla yıllar sonra buluşmak için değil, onun dersinde sözlü için tahtaya kalkma sırasının bana gelmesini bekliyordum.

Sonunda Hamza Öğretmen lokantaya girdi ve gülüşünün ardından kendisini tanımam zor olmadı. Sanki 51 yıl sonra öğretmen-öğrenci buluşması değil, ikimiz için de baba-oğul, ağabi-kardeş buluşmasıydı. İkimiz büyük bir hasretle birbirimize sarıldık. Ekipteki sevgili dostum, gazeteci Bülent Tuncay, biraz da mesleki refleksinin sonucu pozisyon almış ve fotoğraflarımızı çekmiş.

Öğretmenimle bir süre sohbet ettikten sonra, onu önce Başkanımız Erdoğan Arıpınar ve diğer ekip arkadaşlarım ve hocalarımızla tanıştırdım, kendisine benim yazdığım, EFPM’den Fair Play Ödülü alan Yaşamda ve Sporda Fair Play kitabımı takdim ettim. Başkanım Arıpınar da Cumhuriyetimizin 100. Yılına özel hazırlattığımız Fair Play madalyamızı ona takdim ederek, hem beni hem de öğretmenimi onurlandırdı. Öğretmenim de, ben de o günlere yönelik anılarımızdan söz ederken, zaman zaman gözlerimiz doluyor, hıçkırıklarımız boğazımıza düğümleniyor, susmak zorunda kalıyorduk.

Yanımda getirdiğim ilkokula ait ilk ve tek fotoğrafımı ona gösterdiğimde, anılar biraz daha netleşmiş ve öğretmenimin gözyaşları akmaya başlamıştı. En çok dikkatimi çeken şey de beklediğimden çok daha genç ve dinç, ayrıca da son derece fit ve şık olmasıydı.

Sevgili Öğretmenim,

Yıllar bana, her duygunun sözlerle ifade edilemeyeceğini, hele yazmanın çok daha zor olduğunu öğretti. Bu yüzden sevgimi, benim için öneminizi ve bunca zaman sonra buluşmanın heyecanını yansıtamadığımdan eminim. Hatırlarsanız, ilk aradığımda bana söylediğiniz, “kısa boylu, yuvarlak yüzlü ve çok zeki bir çocuk vardı, o olmalısın” cümlenizdeki ‘zeki’ kısmına itiraz etmiştim. Herhalde bu yazımı okuyunca, bana hak verirsiniz. Öğrencisinin yol haritasına İbrahim Öğretmenim ve sizin kadar etki eden başka öğretmenler vardır elbet. Onlarla birlikte, Sizin ve İbrahim Öğretmenimin Öğretmenler Gününüzü kutluyor, saygıyla ellerinizden öpüyorum… 

*Fotoğraflar için Sevgili Dostum Bülent Tuncay’a teşekkür ederim..

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yukarıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.