Üç Önemli Kayıp

İnsanın yaşı ilerledikçe, cep telefonunda kayıtlı numaralar yerinde dursa da o numaraların sahipleri birer birer eksiliyor. Ne zamandır bu böyle… Çocuklarımın bir doğum günü armağanı olarak aldığı ilk cep telefonumu kullanmaya başladığım zaman henüz torunlarım doğmamıştı, bu yıl 29 yaşına basacaklar. Demek ki 30 yılın üzerinde bir zamandır cep telefonuma kayıtlı insanlar var. Bu 30 yıl zarfında çok sarsıcı kayıplar yaşadım. Ailemden, arkadaşlarımdan, öğrencilerimden, dostlarımdan çok sevdiklerim, birer birer benim yaşamımdan silinmeyecek izler, acı tatlı anılar, bir de cep telefonuma kayıtlı numaralarını bırakarak gittiler.

Hayatın döngüsü ve yaşamın tek gerçeği bu… Kayıplar belirli bir zaman dilimine yayılınca, yarattığı üzüntüyle mücadele gücünüz de artıyor. Ancak kimi zaman öyle arka arkaya geliyor ki ne yapacağınızı ne diyeceğinizi, kendinizi, üzüntünüzü nasıl ifade edeceğinizi bilemiyorsunuz.

Sadece 15 gün arayla… Ülkü (Otay), Ayten (Canerler) ve Tezer (Tunç) Abla’yı kaybettik. Ülkü’yü ilerleyen satırlarda paylaşmaya çalıştım.

Okul, spor, iş… Bildiğim en uzun ve en eski arkadaşım, son zamanlar ayrı düşsek de can yoldaşım, sırdaşım Ayten, ardından Yavuz ağabeyimin biricik eşi İzmir’de kız çocuklarının eğitim gönüllüsü annesi Tezer Abla sonsuzluğa gittiler. Ne diyebilirsiniz ki. Çok ama çok zor zamanlar. Çok değerliydiler, hep değerli kalacaklar. Mekanları cennet olsun.

…

O gün Yeliz aradı. “Nursel Teyze, annem senin sesli mesajlarını çok sever, moral vermek için vaktin olduğunda bir ses kaydı gönderir misin?” dedi. Hemen tüm pozitif enerjimle gelecek güzel günler için bir mesaj yolladım. Bir süre sonra Yeliz’den mesaj geldi; ilaç aldığı için bir ara gözlerini açtığında mesajımı dinletmiş. Yarın tekrar dinleteceğim diye eklemiş. Bir daha dinletmek kısmet olmadı…
Benim can arkadaşım, dostum, yoldaşım Ülkü’yü 13 Haziran 2025 günü sonsuzluğa uğurladık. Benim o gün ‘yarım’ gitti.

…

Ankara Turist Otel Ülkü Otay, Ayten Canerler ve M. Naili Baskan ile…

Ülkemizde düzenlenen, ev sahibi sıfatıyla barajı aşan sporcularla daha geniş bir kadroyla katıldığımız 1961 yılı Balkan Şampiyonası, biz İzmirli atletler için de büyük bir şans olmuş, kamp kadrosunun toplandığı TED Lisesi’nde, Ülkü’yle 65 yıl sürecek çok güçlü bir bağın ilk adımını atmıştık.

O yıl Milli Takım kampının ardından arkadaşlığımız, gittiğimiz her İstanbul müsabakasında Ülkü ve çok değerli annesinin bizleri sevgiyle karşılayıp konuk etmesiyle daha da güçlendi.

Ardından gönlünü o yıllarda İzmir’de bulunan Hava Harp Okulu’ndan Milli Atletimiz merhum eşi Turgut’a kaptırmasıyla Ülkü’nün İzmir seyahatleri artırınca dostluk ve neşeyle dolu antrenman saatleri, yaşamım boyunca unutmayacağım çok güzel bir dönemi hep birlikte yaşadık.

Sadece benim için değil neşesi, yeteneği, dostluğu ve paylaşmayı seven kişiliğiyle Ülkü gittiği her yerin yıldızı, en sevilen kişilerinden biri oluverirdi.

Yıllar geçti, hepimiz birer birer dünya evine girdik, meslek yaşamlarımıza atıldık, farklı kentlerde yaşamaya başladık. Ülkü ile dostluğumuz hiç kopmadı. O’nun İzmir adresi evim, benim İstanbul adresim onun evi oldu. Oğlum İstanbul’da yatılı okurken hafta sonları O’nun evine evci olarak çıktı, oğluma annelik yaptı.

Ülkü çok başarılı bir eğitimci ve idareciydi. Binlerce öğrencisinde çok güzel izler bıraktı. Bizim yetişip büyüdüğümüz eski Türkiye’nin her müdür muavini gibi sert, otoriter görüntüsünün yanı sıra adil, öğrencisini koruyup kollayan, halden dertten anlayan, tüm bunların üzerine neşesini de hiç kaybetmeyen bir insandı.

Bir dost olarak ise başınız her sıkıştığında arayıp fikir danışacağınız, tavsiyeleri ve yaşamında asla umutsuzluğa yer vermeyen, sporcu, yarışmacı kişiliğiyle mücadeleci, mücadeleyi öğütleyen bir insandı.

Acısı asla geçmeyecek bir kaybın, yeri asla dolmayacak 65 yıllık bir dostun ardından ne yazsam, nasıl yazsam boş biliyorum…

Canım kardeşim huzurla uyu…

Nursel GÜLAY

nurselgulay@gmail.com

1945’te İzmir’de doğdu. Okul spor yurtlarında başladığı atletizme; milli sporcu, uluslararası hakem, hakem hocası, il temsilcisi, kulüp yöneticisi, federasyon üyesi olarak hizmet etti.

Spor muhabirliği ile başlayan meslek yaşantısında hep sporla iç içe görevlerde bulundu. İzmir Beden Terbiyesi Bölge Müdürlüğü ve Ege Üniversitesi Beden Eğitimi Spor Yüksek Okulu’nda memur olarak, İzmir AAK, Yu-Pi ve Çimentaş Kulüplerinde ise yönetici olarak çalıştı. İzmir Masters Derneği, Naili Moran Atletizm Vakfı, Bornova Kültür Sanat Spor Vakfı, İstanbul Atletizm Vakfı gibi kurumlarda çeşitli görevler alan Gülay, Türkiye Futbol Adamları Derneği tarafından ‘İnsanlar Yaşarken de Anılmalıdır’ organizasyonunda “Spora Hizmet Ödülü” ile taltif edildi. Gülay, Halen, TMOK ve Türkiye Atletizm Vakfi üyesi olarak Türk Sporuna katkısını sürdürmeye çabalıyor.