Bir Kenti, Bir Branşı ve Sessiz Kahramanlarını Hatırlamak

Yıllar geçtikçe insanın belleği tuhaf çalışıyor.
Bazı günler dünkü ayrıntılar silikleşiyor ama kırk, elli yıl önce yaşananlar bütün canlılığıyla yerli yerinde duruyor. Belki de bu yüzden yazmak istedim. Çünkü hatırlamak, bazen bir borçtur.
Uzun yıllar İzmir’de, resmi ve özel sektörde görev aldığım dönemlerde atletizmle iç içe yaşadım. Sadece sporcu olarak değil; antrenörlerle, kulüplerle, pistlerin tozuyla, tribünlerin sessizliğiyle. Bugün bu köşede başlatmak istediğim yazı dizisi de tam olarak bununla ilgili: İzmir atletizmine emek veren insanları, yetişen sporcuları ve bu kentin bu branşa kattıklarını hatırlamak.
“Göçten Güce” başlığıyla daha önce kaleme aldığım yazılarım, Aysel ve Şevket Taş’a yönelttiğim soru–cevaplar ulaştığında burada ayrıca yayımlanacak. Ama bu yeni yazı dizisi, biraz daha içerden, biraz daha tanıklıkla yazılacak.
Başladığım yıllarda atletizmde görev alan antrenörleri yaş sırasına göre anmak istiyorum. Çünkü bu bir vefa meselesi.
Rahmetli, kıymetli hocamız; Besim Aybars…
Emekli olup İzmir’e geldiği yıllarda başlayan yolculuk.
Ardından Hikmet Kandeydi, Doğan Demirhan, Vedat Dinler, Muzaffer Yılmaz, Ercan Erden, Himmet Kirzuk, Vacip Yavan, Sedat Türkmen…
Büyük fedakârlıklarla çalıştılar.
Birçoğu ücret almadan, sadece bu branşa inandıkları için görev yaptılar.
Aramızdan ayrılanlara Allah’tan rahmet diliyorum.
Ne yazık ki İzmir atletizmi, bir dönem YUPİ, Çimentaş, Karantina ve Karşıyaka kulüplerinin yarattığı ivmeyi sonraki yıllarda aynı güçle sürdüremedi. Belki şartlar değişti, belki öncelikler. Ama ben bu yazı dizisinde, sporcu olarak yetişip sonra bu branşa yeniden hizmet eden isimlerle bu hikâyeyi yeniden anlatmak istiyorum.
Bu yüzden ilk yazıma, sporcumuz olarak yetişen ve bugün hâlâ atletizme emek veren Murat Sancak ile başlamak istedim.
Murat, 1981 yılında BMC kurumunda Milli Eğitim Bakanlığı ile yürütülen çıraklık eğitimine katıldı. Gündüz iş yerinde çalıştı, gece okuluna devam etti. Uzun bir emek yolculuğunun ardından 2015 yılında BAHS mühendisliği kadrosundan emekli oldu.
Spor hayatı hentbol ile başladı. Atletizme geçişi ise beden eğitimi öğretmeninin Atatürk Stadı spor salonunda yapılan il deneme yarışmalarında, 50 metre ve uzun atlama branşlarındaki başarısıyla oldu. Önce YUPİ, ardından Çimentaş Amatör Atletizm Kulübü’nde lisanslı sporcu olarak yarıştı.
1985 yılında Türkiye üçüncülüğü elde etti. Aynı yıllarda gençler ve silahlı kuvvetler gücünde milli sporcu olarak görev aldı.
Sporculuk ve iş hayatını birlikte yürütmenin ne demek olduğunu bilenler bilir. Murat, bu sürecin ardından 2014 yılında Türkiye Atletizm Federasyonu’nun açtığı hakemlik eğitimini tamamlayarak uluslararası derece aldı. Aynı dönemde antrenörlük belgesini de aldı.
Yıllar önce Türkiye Atletizm Federasyonu’nda Atletizm Hakemliği Hakem Hocası olarak görev yapıyordum.
Bir gün kurs çıkışı Murat Sancak beni gördü.
“Hocam, Bornova’ya gidiyorum, sizi de götüreyim,” dedi.
Yolda ona sordum:
“Sen neden bu kursa katılmıyorsun?”
“Hocam, ben duymadım,” dedi.
Ben de, “İşte şimdi duydun. Yarın gel, başla,” dedim.
Kaydını da ben yaptım.
Kurs başladı.
Bir gün Mahir Hoca geldi ve,
“Nursel, buraya bir kayıt yapılmış,” dedi.
“Hocam, ben yaptım,” dedim.
“O benim sporcum. Atletizm yaptı. Çok iyi hakem olur,” diye ekledim.
Mahir Hoca, “Ama kurs başladığında yoktu, katılamaz,” dedi.
Ben de, “Hocam, kursa devam süresi içinde katılmasına mani yok,” dedim.
İşte o gün Türkiye Atletizm Federasyonu, en iyi atlamalar hakemlerinden birini kazandı.
Ve bugün, eşiyle birlikte kurduğu kulübün başarısını kutluyoruz.
İlk sporcuları kendi çocukları oldu: Berfe Sancak ve Tibet Sancak. Onların spor gelişimine katkı sağlamak, zamanla daha fazla gence dokunma isteğini doğurdu. “Bir çocuğun hayatına sporla dokunabilirsek, yolunu da açarız” düşüncesiyle, 2013 yılında 25 gönüllü kurucuyla birlikte İZAK İzmir Atletizm Spor Kulübü’nü kurdular.
Eşi Hanife Sancak ile birlikte, Atletizm Federasyonu’na çok sayıda sporcu kazandırdılar. Bugün kulüpte 60’ı aktif olmak üzere yaklaşık 100 sporcu bulunuyor.
Bu gücü onlara veren örnekler de yine kendi çocukları oldu.
Berfe Sancak; Türkiye şampiyonluğu, rekorlar, Balkan şampiyonluğu ve Avrupa–Dünya Üniversiteler yarışmalarıyla yolu açan bir sporcu.
Tibet Sancak; 110 metre engelli rekortmeni, U18 Avrupa ikincisi olarak ABD bursu kazanıp Endüstriyel Tasarım bölümünden mezun oldu.
İZAK altyapısından yetişen Yaren Acar, U20 kategorisinde şampiyonluk yaşadı.
Emre Yörük Sadıç, 400 metre engelde U20 Balkan ikincisi oldu.
On üç yılı geride bırakan bu yolculukta, ulusal yarışmalarda elliye yakın sporcu ile yollarına devam ediyorlar.
Ben de bu hikâyede, çorbada tuzu olanlardan biriyim.
Bu köşede tanıtacağım sporcuların, gençlerimize örnek olmasını diliyorum.
Çünkü atletizm sadece madalya değil; emek, süreklilik ve insan yetiştirme meselesidir.

Kulübün kurucu üyeleri , sporcular,  Murat ve Hanife Sancak 13. kuruluş yıldönümünde onursal başkan Prof Dr. Doğan Demirhan mutluklarını kutluyorlar

Nursel GÜLAY

nurselgulay@gmail.com

1945’te İzmir’de doğdu. Okul spor yurtlarında başladığı atletizme; milli sporcu, uluslararası hakem, hakem hocası, il temsilcisi, kulüp yöneticisi, federasyon üyesi olarak hizmet etti.

Spor muhabirliği ile başlayan meslek yaşantısında hep sporla iç içe görevlerde bulundu. İzmir Beden Terbiyesi Bölge Müdürlüğü ve Ege Üniversitesi Beden Eğitimi Spor Yüksek Okulu’nda memur olarak, İzmir AAK, Yu-Pi ve Çimentaş Kulüplerinde ise yönetici olarak çalıştı. İzmir Masters Derneği, Naili Moran Atletizm Vakfı, Bornova Kültür Sanat Spor Vakfı, İstanbul Atletizm Vakfı gibi kurumlarda çeşitli görevler alan Gülay, Türkiye Futbol Adamları Derneği tarafından ‘İnsanlar Yaşarken de Anılmalıdır’ organizasyonunda “Spora Hizmet Ödülü” ile taltif edildi. Gülay, Halen, TMOK ve Türkiye Atletizm Vakfi üyesi olarak Türk Sporuna katkısını sürdürmeye çabalıyor.