Eğitime de önem veren Sakıp Sabancı, 1999 yılında kurulan Sabancı Üniversitesi, Sakıp Sabancı Müzesi ve Sabancı Vakfı gibi eğitim ve hizmet kurumlarının kurulmasına öncülük etti. Daha sonra, 1970 yılında doğan ve doğuştan engelli olan oğlu Metin Sabancı adına Metin Sabancı Spastik Çocuklar Rehabilitasyon Merkezi’nin kurulmasına öncülük etti. Devamında Sabancı Vakfı tarafından 39 eğitim kurumu, 17 öğrenci yurdu, 17 öğretmenevi, 9 sağlık kurumu, 32 kültürel ve sosyal tesis ile 5 spor tesisi yapıldı. 33 binin üzerinde öğrenciye burs verildi. Eğitim, sanat ve halk dansları alanında ödüller dağıtıldı. Kadınlar, gençler ve engellilerle ilgili birçok sosyal sorumluluk projesi hayata geçirildi.
Sabancı Vakfı, 1974 yılında merhum Hacı Ömer Sabancı’nın yaşam felsefesi olarak kabul ettiği “Bu topraktan kazandıklarımızı bu toprağın insanları ile paylaşmak…” ilkesiyle kurulmuştu. Sakıp Sabancı da hayatı boyunca babasının yaşam felsefesini aralıksız uygulamıştır. Rahmetli Sakıp Sabancı’nın Türkan Sabancı ile olan evliliğinden iki kızı ve bir oğlu vardır. Kızı Sevil Sabancı, uzun yıllar boyunca profesyonel olarak binicilik sporu yapmıştır. 11 yaşında başladığı bu sporda hem yurt içinde hem de yurt dışında pek çok yarışmaya katılarak önemli dereceler elde etmiştir. Sakıp Sabancı’nın annesinin adı Sadıka Sabancı’dır. Ancak halk arasında ve bazı kaynaklarda sevgiyle Sıdıka Ana olarak da anılmaktadır.
İstanbul Gençlik ve Spor İl Müdürlüğüm sırasında (1985-1986), dinlenme salonundaki kitaplar arasında unutulmuş bir not dikkatimi çekti. Notta, “Sakıp Sabancı ile Beylerbeyi’nde İl Müdürlüğümüze ait arazide yüzme tesisleri için görüşülecek.” diye yazıyordu. İlgimi çekti. Tesislerden sorumlu memurlarla görüştüm, hiçbirinin bundan haberi yoktu. Bunun üzerine doğrudan Sakıp Ağa ile görüşmeye karar verdim. Kendisinden randevu talep ettim ve iş yerinde buluştuk. Yüzme havuzu ve spor tesislerinden bahsettim. Bana, “Evet, öyle bir niyetim vardı. Sizlerden biriyle görüşmüştüm ama o görüşmeden sonra bana kimse gelmedi.” dedi. “Ağam, ben İstanbul Gençlik ve Spor İl Müdürlüğüne yeni atandım. Bu konuyu tesadüfen öğrendim ve geldim.” deyince mutlu oldu. Bana, atıl durumdaki araziye açık ve kapalı iki olimpik yüzme havuzu, 150 kişilik, konaklamalı, konferans salonlu kamp eğitim merkezi binası ve yönetim binası olan bir yüzme kompleksi yapmak istediğini söyledi. Ben de “Tamam Ağam, teşekkür ediyor ve sizden haber bekliyorum.” dedim ve ayrıldım.
Bir ay sonra tekrar iş yerinde görüştük. Projeler hazırlanmıştı. “Sözleşmeyi yapalım.” dedi. Bahsedilenlerin tamamını kendisi yapacak, devletimizden bir şey istemiyordu. Sadece yapılacak tesislere annesinin isminin verilmesini, “Sıdıka Sabancı Yüzme Tesisleri” veya “Sıdıka Sabancı Spor Tesisleri” yazılmasını istiyordu. Tek isteği, yapılacak tesislerde annesinin isminin denizden geçenler tarafından görülmesi ve okunmasıydı. Ben de “Tamam, kolay.” dedim ve ayrıldım. Konuyu Bölge Başkanım Vali Nevzat Ayaz Bey’e aktardım. O da çok memnun oldu. Devamında, hazırlanan projeleri ve yapılan sözleşmeyi onaylanmak üzere Ankara’ya, Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğümüze gönderdim. Ama oradan bir türlü olumlu cevap gelmedi. Konuyla ilgili İşletmeler Müdürü, “Tamam ama yazılacak yazı için işletmeler yönetmeliğine göre ücret ödenmesi gerekir.” demişti. Olumsuz cevap üzerine bizzat Ankara’ya giderek hem İşletmeler Müdürü hem de Genel Müdür ile görüştüm. Söylediklerinin yanlış olduğunu anlattım ama anlamadılar ve olumsuz tutumlarını sürdürdüler.
Bana göre burada kasıtlı bir tutum vardı. Zira ülkemizin birçok yerinde Sabancı Grubu tarafından yapılan tesislerde hep Sabancı isimleri yer alıyordu. Üzülerek İstanbul’a döndüm. Hem rahmetli Valim Nevzat Ayaz hem de rahmetli Sakıp Ağa bu olumsuzluğa bir anlam veremediler ve tesisler yapılamadı. Sakıp Ağa bana, “Müdür Bey, sen üzülme. Liyakatsiz yöneticilerin olduğu her yerde bu gibi durumlar olur.” demişti. Haklıydı. Zira Anayasamızın 58 ve 59. maddelerine göre devletimizin yapmakla yükümlü olduğu spor tesislerini Sakıp Ağa yapacaktı. Ama o gün görevde bunu anlamayan veya anlamak istemeyen yöneticiler vardı.
Rahmetli Sakıp Sabancı, yukarıda da belirttiğim gibi, cennet ülkemizin birçok yerinde gençlerimiz ve vatandaşlarımız için benzer şekilde birçok tesis yaparak rahmetli Hacı Ömer Sabancı’nın yaşam felsefesi olarak kabul edilen “Bu topraktan kazandıklarımızı bu toprağın insanları ile paylaşmak…” ilkesini uygulamıştır. Kendisine ve Sabancı Ailesine ne kadar teşekkür etsek az olur. İyi ki vardılar, iyi ki varlar.