Betpasgiris.vip restbetgiris.co betpastakip.com restbet.com betpas.com restbettakip.com güvenilir casino siteleri casino siteleri canlı casino siteleri deneme bonusu veren siteler
-1. Bölüm-
20. yüzyılın sonlarında teknolojik gelişmelere rağmen sağlık sorunlarının çocuk yaşlara kadar inmesi, uluslararası kurumları harekete geçirdi. 21. yüzyılın ilk yıllarında Avrupa Birliği, alınması gereken önlemlere ilişkin çeşitli tavsiye kararları hazırlayarak üye ülkelere gönderdi. Bunlardan en önemlisi, Avrupa Birliği Konseyi ve Avrupa Parlamentosu tarafından 2004 yılının “Spor Yoluyla Eğitim İçin Avrupa Yılı” ilan edilmesiydi (6 Şubat 2003 tarih ve 291 sayılı oturum kararı).
Türkiye’de de 2005 yılında “Spor ve Beden Eğitimi Seferberliği” anlayışı doğrultusunda, ilgili kurum ve kuruluşlarla iş birliği içinde toplumun her kesiminde spor kültürünün oluşturulması ve sporun tabana yayılması yönündeki çalışmalara hız verildi. Bu amaçla çeşitli etkinliklerin düzenlenmesini öngören genelgeler yayımlandı (GSGM’nin 2005/17 sayılı Genelgesi).
Uluslararası Atletizm Federasyonları Birliği (IAAF), bu gelişmelerden birkaç yıl önce, 2001 yılında çocuklara özgü bir atletizm programı oluşturmak amacıyla Gozzoli, Simohamed ve El-Hebil’den oluşan bir eğitim komisyonu görevlendirdi.
Çalışma grubunun hazırladığı “Çocuklara Özgü Atletizm” programının ilk düzenlemesi, 2002 yılında IAAF’ın resmî internet sitesinde yayımlandı.
Programın hazırlanmasındaki temel gerekçe, çocuklara yönelik yarışmaların yetişkin atletizmindeki standart koşullarla düzenlenmesinin, çocukları erken yaşta belirli bir branşta uzmanlaşmaya yönlendirmesiydi. Bu durumun, çocukların fiziksel gelişimine uygun çok yönlü yarışma ilkesiyle çeliştiği ve tek branşla sınırlanmanın zamanla ilgi kaybına neden olduğu vurgulandı.
IAAF’ın 2002 yılında yayımladığı program, Naili Moran Atletizm Eğitimi Vakfı Başkanı merhum Tülya Moran’ın dikkatini çekti ve vakıf üyelerinin değerlendirmesine sunuldu.
Tamamı eğitimcilerden oluşan vakıf üyeleri, programı o dönemde uygulanmakta olan “5 Yıldız Yarışmaları” ve “10 Adım Test Protokolü” ile birlikte inceledi. Çocuklara atletizm becerilerini oyun biçiminde uygulama fırsatı sunan bu yaklaşımın, atletizmi sevdirmek açısından önemli bir araç olabileceği değerlendirildi.
Kısa sürede plastik engeller, slalom çubukları, halka stafetler, sünger atma roketleri, sağlık topları, atlama ipleri, plastik çemberler ve işaret şeritlerinden oluşan prototip eğitim setleri hazırlandı.
Türkiye’deki ilk uygulama, 2002 yılında yaklaşık 30 ilkokul öğrencisinin katılımıyla İzmir Kordonboyu’nun çimlerinde gerçekleştirildi.
Bunu 23 Nisan 2003 tarihinde Kuşadası merkezinde düzenlenen bir etkinlik izledi. Özel bir okulun öğrencileri ile oyunları izlemeye gelen çocukların katıldığı uygulama, büyük ilgi gördü.
IAAF, 2005 yılında atletizmi okul ortamında dünyanın en yaygın bireysel spor branşı haline getirmeyi amaçlayan bir politika benimsedi.
Bu doğrultuda, 2002 yılında temelleri atılan program geliştirilerek 7-12 yaş grubuna yönelik “IAAF Kids’ Athletics” (IAAF Çocuk Atletizmi) adıyla yayımlandı.
Program, atletizmin temel hareket biçimleri olan koşma, atlama ve atma becerilerini takım oyunları içinde bir araya getiriyordu.
Okul bahçeleri, spor salonları, parklar, oyun alanları ve çeşitli açık alanlarda uygulanabilecek şekilde tasarlanan etkinlikler, çocuklara öğrenme, keşfetme ve uygulama fırsatları sunuyordu.
Bu yaklaşımın temel amacı, çocukların atletizm yoluyla sağlık, eğitim ve kişisel gelişim açısından kazanımlar elde etmesini sağlamaktı (Gozzoli, Simohamed, El-Hebil, 2005).
Programın felsefesi, “Çocukları atletizmin dünyasına götürmek yerine, atletizmi çocukların dünyasına götürmek” anlayışıyla özetlenebilir.
Yeni atletizm anlayışıyla hazırlanan etkinlikler, çocuklar için motive edici, çekici, kolay erişilebilir ve eğitici bir yapı taşıyordu.
Programın diğer spor branşlarına yönelik benzer uygulamalardan ayrılan başlıca özellikleri şunlardı:
Bu eğitim sisteminin devamı ve tamamlayıcısı olarak 2007 yılında “13-15 Yaş Takım Yarışmaları” programı yayımlandı.
Yeni program, atletizme ilk adımların atıldığı 7-12 yaş dönemiyle yetişkinlere özgü antrenman dönemine geçiş arasındaki çocuk ve gençlere yönelik evrensel bir eğitim modeli olarak hazırlandı (Gozzoli, Simohamed, El-Hebil, 2007).
IAAF’ın çocuk ve gençlere yönelik atletizm programları zamanla dünya genelinde yaklaşık 200 ülkede yaygınlaştı ve birçok ulusal federasyon tarafından resmî program olarak benimsendi.
Türkiye’de Naili Moran Atletizm Eğitimi Vakfı’nın gönüllü çabalarıyla 2003 yılında başlayan bölgesel eğitim uygulamaları, 2008 yılında Türkiye Atletizm Federasyonu’nun dikkatini çekti.
Vakıf ile federasyon arasındaki iş birliğine Millî Eğitim Bakanlığı’nın okul spor faaliyetlerinden sorumlu birimi de dahil edildi.
Naili Moran Atletizm Eğitimi Vakfı, Türkiye Atletizm Federasyonu ve Millî Eğitim Bakanlığı Okul İçi Beden Eğitimi, Spor ve İzcilik Dairesi Başkanlığı (OBESİD) arasında yapılan protokoller çerçevesinde eğitim çalışmaları başlatıldı.
Millî Eğitim atletizm il koordinatörlerine gerekli eğitimler verildi. Ancak pilot okullara federasyon tarafından sağlanması gereken eğitim malzemelerinin temin edilememesi nedeniyle hedeflenen başarıya ulaşılamadı.
Buna rağmen yaklaşık 30 ilde koordinatörlerin kişisel çabalarıyla bölgesel uygulamalar birkaç yıl sürdürüldü. Ancak çalışmaların devamlılığı sağlanamadı.
Programı gündemde tutmak ve ilginin kaybolmasını önlemek amacıyla Naili Moran Atletizm Eğitimi Vakfı ile Türkiye Atletizm Federasyonu iş birliğinde 2009 ve 2011 yıllarında Çocuk Atletizmi Sempozyumları düzenlendi.
2009 yılındaki sempozyuma, IAAF Çocuk Atletizmi Programı’nı geliştiren komisyonun üyelerinden Abdel Malek El-Hebil de katıldı.
El-Hebil ile yapılan görüşmelerde, programın Türkiye genelinde yaygınlaştırılması için IAAF’ın desteği istendi.
Bu girişimlerin sonucunda 2011 yılında Eskişehir’de, Abdel Malek El-Hebil’in eğitmenliğinde IAAF 1. Kademe Eğitici Kursu gerçekleştirildi.
Kursu tamamlayan eğiticilerin, Türkiye’de federasyon tarafından düzenlenecek Çocuk Atletizmi Eğitmenlik kurslarında görev alması planlandı. Ancak eğitim alanlardan yalnızca iki kişi projede aktif görev üstlendi.
IAAF, “Okullarda atletizmi bir numaralı katılım sporu yapalım” hedefi doğrultusunda Nestlé ile beş yıllık sponsorluk protokolü imzaladı.
Bu iş birliği kapsamında üye federasyonlara destek verilmesi kararlaştırıldı ve Türkiye, 2012 yılından itibaren programın uygulanmasında öncelikli ülkelerden biri olarak seçildi.
IAAF ile Türkiye Atletizm Federasyonu arasında dört yıllık bir protokol yapıldı. Yaklaşık 25 bin dolarlık finansal destek ve 20 takım eğitim materyali sağlandı.
Protokole göre Türkiye’de en az 12 kurs düzenlenmesi ve her kursa ilişkin ayrıntılı raporların iki aylık dönemlerle IAAF’a gönderilmesi gerekiyordu.
Ancak 2012 yılının olimpiyat yılı olması nedeniyle bu yükümlülükler tam olarak yerine getirilemedi.
2011-2014 dönemine bakıldığında, vakfın gönüllü eğitim çabalarına ve federasyonun IAAF ile iş birliğine rağmen Çocuk Atletizmi Programı’nı yaygınlaştırma çalışmalarının giderek azaldığı görülmektedir.
Bunun önemli nedenlerinden biri, 5 Kasım 2010 tarihinde Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü ile Millî Eğitim Bakanlığı arasında imzalanan “Gençlik, Beden Eğitimi, Spor Hizmet ve Faaliyetleriyle İlgili İşbirliği Protokolü” oldu.
Bu protokolle okul spor faaliyetleri Spor Genel Müdürlüğü’ne devredildi. Millî Eğitim Bakanlığı bünyesindeki Okul Beden Eğitimi, Spor ve İzcilik Dairesi’nin etkinliğinin azalması, federasyonla yürütülen iş birliğini de olumsuz etkiledi.
Bir diğer önemli gelişme, federasyonun 2012 Londra Olimpiyat Oyunları’na odaklanması ve olimpiyatların ardından Türk atletizminde yaşanan doping olaylarıydı.
Londra Olimpiyatları’nda 1500 metre branşında kazanılan birincilik ve ikincilik madalyaları büyük sevinç yaratırken, sonrasında ortaya çıkan doping skandalı Türk atletizmini derinden etkiledi.
Yaşanan gelişmeler, Türkiye Atletizm Federasyonu Başkanı Mehmet Terzi’nin 1 Ağustos 2013 tarihinde istifasına yol açtı.
Türkiye Büyük Millet Meclisi’nin sporda doping olaylarını araştırma komisyonu raporunda yer alan Gençlik ve Spor Bakanlığı verilerine göre, 10 yıllık dönemde dopingli çıkan 356 sporcunun 46’sı atletizm branşındaydı (Şahin, 2018).
Özellikle başarılı sporcuların karıştığı doping olayları, onları örnek alan çocuklar ve gençler açısından büyük bir hayal kırıklığı yarattı. Bu gelişmelerin, ailelerin çocuklarını spora yönlendirme konusundaki yaklaşımlarını da olumsuz etkilemiş olabileceği değerlendirilmektedir.
28 Eylül 2013 tarihinde gerçekleştirilen olağanüstü kongrede, eski millî atlet ve spor yöneticisi Fatih Çintımar, Türkiye Atletizm Federasyonu Başkanlığı’na seçildi.
Yeni yönetimle birlikte Çocuk Atletizmi Programı açısından farklı bir dönem başlayacaktı.
(Devam Edecek)
nurselgulay@gmail.com
1945’te İzmir’de doğdu. Okul spor yurtlarında başladığı atletizme; milli sporcu, uluslararası hakem, hakem hocası, il temsilcisi, kulüp yöneticisi, federasyon üyesi olarak hizmet etti.
Spor muhabirliği ile başlayan meslek yaşantısında hep sporla iç içe görevlerde bulundu. İzmir Beden Terbiyesi Bölge Müdürlüğü ve Ege Üniversitesi Beden Eğitimi Spor Yüksek Okulu’nda memur olarak, İzmir AAK, Yu-Pi ve Çimentaş Kulüplerinde ise yönetici olarak çalıştı. İzmir Masters Derneği, Naili Moran Atletizm Vakfı, Bornova Kültür Sanat Spor Vakfı, İstanbul Atletizm Vakfı gibi kurumlarda çeşitli görevler alan Gülay, Türkiye Futbol Adamları Derneği tarafından ‘İnsanlar Yaşarken de Anılmalıdır’ organizasyonunda “Spora Hizmet Ödülü” ile taltif edildi. Gülay, Halen, TMOK ve Türkiye Atletizm Vakfi üyesi olarak Türk Sporuna katkısını sürdürmeye çabalıyor.
