MAHİR ARAZ (GAGARİN)

Kapıyı açan annem, yanımda 1.90 boyunda öğretmenim gibi görünen adamı görünce telaşlı bir şekilde her ikimizin yüzüne bakarak: “Ne oldu Nursel, kötü bir şey yok değil mi?” diye sordu. Yok dedim anne, merak etme…

– “İyi günler Kadriye Hanım, ben Mahir Araz, İzmir Atletizm Ajanıyım. Bugün kızımız yarışmada iyi bir derece yaptı. Gelecek hafta Aydın’da yapılacak yarışmalara katılması için izninizi almaya geldim. Hiç endişeniz olmasın, takım otobüsü ile gidip geleceğiz, başlarında da ben olacağım.”

Annem rahatladı. “İyi ama kızım sen bugün okulun Kuşadası gezisi var diye evden çıktın, bu yarışı anlamadım şimdi ben dedi. Evet… Ben o gün “Altın Çivili” müsabakasını, neşeli eğlenceli bir okul grubuyla gideceğim Kuşadası gezisine tercih etmiştim.

Altın Çivili atletizm müsabakaları 1940’lı yıllardan beri çoğunlukla sezonun açılış yarışmalarına sahne olan, şimdilerin il birinciliği kategorisine denk bir yarıştı. Disk atma branşında Gülen Oraldağ’ın arkasında ikinci olunca Mahir Hoca’nın dikkatini çekmiş ve vefat edene dek, neredeyse 50 yıl boyunca sürecek ağabey kardeş ilişkimiz böylelikle başlamıştı.

Aslen İznikli, 1926 Gaziantep doğumlu Mahir Hoca, hukukçu babasının tayini ile geldiği İzmir’den Gazi Eğitim Beden Eğitimi Bölümü için Ankara’ya, oradan farklı illere gitse de İzmir’e dönüp vefatına dek İzmir’de kaldı.

Yetiştiği Altınordu, parladığı Fenerbahçe, hem atletizm, hem voleybolda Milli takım seviyesinde oyunculuğu, kırdığı rekorlar Hoca’nın başarılarla dolu spor yaşamının bizim yetişemediğimiz ilk bölümünü oluşturuyor.

O, bizim ve bizden sonraki kuşakların ‘Gagarin’ lakaplı; disiplinli, fedakâr bir spor emekçisiydi. Hakemlik, idarecilik, il temsilciliği, kulüp ve federasyonlarda görevler… Mahir Hoca hiç durmadan, yorulmadan hayatının merkezine sporu ve sporcularını yerleştiren örnek bir kuşağın en önemli temsilcilerinden biriydi.

Özellikle bizim kuşağımızda, ilerleyen yıllarda yaşantısını spor ile şekillendiren hemen herkesin, Mahir Hoca gibi idealist büyüklerinden öğrendiği, örnek aldığı çok şey var.

Altın Çivili müsabakasından sonra İzmir –Aydın İkili Müsabakaları ile başlayan, farklı şehirlere yapılan tüm spor yolculuklarımda ‘Gagarin’ hep o otobüslerin ve seyahatlerin içinde yer aldı. Ona emanet edilen sporcularına adeta kendi evlatları gibi korudu, kolladı.

İlk yıllarımda idareciliğimi yapan Mahir Hoca ile ilerleyen yıllarda aynı kulüplerde, yarışlarda, yönetimlerde birlikte çok zaman harcadık. Her biri birbirinden değerli çok anılarımız oldu.

Spor, hele atletizm camiası küçüktür. Yıllar içinde, insanların ‘gerçek’ kişiliklerini ortaya çıkartacak çok seyahat, çok sofra, çok yarışlar birlikte yaşanır. Ne kadar yetenekli olursanız olun, ne kadar madalya kazanırsanız kazanın, ‘iyi insan’ değilseniz içinde barındırmaz, gönderir. Bir insanın 62 yıl aynı camiada, hemen her görev için aranması, ancak ‘iyi insanlığı’ ile açıklanır.

Mahir Hoca, her şeyin henüz para ile ölçülmediği; iyi insan olmanın, çalışkan, dürüst, güvenilir olmanın saygı ve sevgi gördüğü güzel zamanların en güzel insanlarından biriydi. Ruhun şad olsun hocam…

Nursel GÜLAY

nurselgulay@gmail.com

1945’te İzmir’de doğdu. Okul spor yurtlarında başladığı atletizme; milli sporcu, uluslararası hakem, hakem hocası, il temsilcisi, kulüp yöneticisi, federasyon üyesi olarak hizmet etti.

Spor muhabirliği ile başlayan meslek yaşantısında hep sporla iç içe görevlerde bulundu. İzmir Beden Terbiyesi Bölge Müdürlüğü ve Ege Üniversitesi Beden Eğitimi Spor Yüksek Okulu’nda memur olarak, İzmir AAK, Yu-Pi ve Çimentaş Kulüplerinde ise yönetici olarak çalıştı. İzmir Masters Derneği, Naili Moran Atletizm Vakfı, Bornova Kültür Sanat Spor Vakfı, İstanbul Atletizm Vakfı gibi kurumlarda çeşitli görevler alan Gülay, Türkiye Futbol Adamları Derneği tarafından ‘İnsanlar Yaşarken de Anılmalıdır’ organizasyonunda “Spora Hizmet Ödülü” ile taltif edildi. Gülay, Halen, TMOK ve Türkiye Atletizm Vakfi üyesi olarak Türk Sporuna katkısını sürdürmeye çabalıyor.