Hala Bizim Çocuklar

Dünya Kupası, birçok ilkle başladı.
Biz de bu başlığı Avustralya’ya yenildiğimiz ilk maç sonrası kullanmıştık. Brezilya ve Arjantin’i, topa neredeyse 5’te 1 sahip olarak yenen Paraguay’ı hafife aldık. Topu bize verdiler, biz de geveledik durduk ve 2 maçta eve dönmeyi garantiledik. Oysa hayaller gökyüzüydü.
Tek tek oyuncuları adıyla anmak gereksiz, iyi dediklerimiz kötünün iyisiydi.
İki maçta da kimse ne oynadığımızı anlamadı.
Bu müthiş potansiyelin bize verdiği umut karşılıksız kaldı.
Dünyaya verdiği fikirse şöyle: Türklere karşı savunma yap, nasıl olsa atamazlar; sana gelince, en az bir tane bulur kazanırsın…
Çok yazık.
Büyük kredi oluşturan Montella’nın etkisi sahada yoktu.
Acaba, buraya kadar ‘Montella’ya rağmen mi geldik’ sorusu oluştu.
TFF yönetimi ve kavgacı başkan, sorumluluk üstlenmedi.
Çoktan gitmesi gerekenler, sürekli ‘gider’ yaparak koltuklara yapışıyor…
Ama ABD maçında da, sonraki sonsuz karşılaşmada da o formayı giyenlerin hepsini bağrımıza basacağız. Çünkü onlar hala ve her durumda, her zaman ve her yerde ‘Bizim Çocuklarımız’!..

***

Alkışlar Akif Başkana

Voleybol Federasyonu Başkanı Mehmet Akif Üstündağ, Filenin Sultanları gururunu ülkeye aşıladı.
Ankara’da bir maç izlenimi sunayım:
Hiçbir branşta görmediğimiz fanzone uygulaması ile salona yaklaşırken yüzlerde tebessüm oluşuyor.
Çocuklar, büyükler, kızlar, erkekler, keyifle voleybol temalı oyunlar oynuyor, kazanıyor, eğleniyor ve ‘voleybol keyiftir’ fikriyle salona giriyor.
Salon girişinde bilet kontrolleri sevgiyle, güler yüzle yapılıyor.
Futbolun asık suratlı kavgacı kimliğini bilince, sıcak karşılama şaşırtıyor.
Salona yürürken eğlence artıyor, müzik yükseliyor.
Ortam, festival alanı gibi.
Binlerce kırmızı beyaz çiçek gibi çocukların neşesi, büyüklerin inancıyla buluşuyor.
Takım, sakatlığı bulunan, oynayamayanları aratmadan çıkıyor sahaya.
Kimi zaman başka ülkelerin imrendiğimiz ‘sporcu ahlakı’ Türkiye’de voleybolda vücut bulmuş şekilde.
Hem eğleniyor hem kazanıyor hem de gurur veriyorlar.
Başkan, sponsor ilişkilerini de başarıyla yönetiyor, ‘biz voleybol ülkesiyiz’ sesini kimse yadırgamıyor.
Maça neredeyse bir saat sonra geleni de içeri alıyor, bu keyfi paylaşmasını destekliyorlar.
Hoş, 2. setin sonuna doğru gelip koltuğunun derdine düşen kibirle de karşılaşabiliyorsunuz ama onlar bile, çocukları mutlu etmek önceliği ile bir yerlere oturabilmenin lütuf olduğunu öğreniyor.
Voleybol, her maçta, her organizasyonda ders üstüne ders veriyor.
Erkekler, yani Efeler, Sultanların izinde, filenin yükselen yıldızına dönüşebiliyor.
İyi yönetim, bütün başarının temelini oluşturuyor, sürdürülebilir bir organizasyon yapısıyla.
Daha önce sorduğumuz soru tekrar gündeme geliyor: Acaba futbolu da Akif Başkan mı yönetse?

***

Böyle Hakem Gören Var mı?

Tam adı İván Arcides Barton Cisneros, biz onu İvan Barton olarak tanıdık. Daha 35 yaşında gencecik bir Salvadorlu futbol hakemi. El Salvador Üniversitesi’nde yüksek kimya mühendisi, aynı üniversite organik kimya profesörü öğretim üyeliği yaptı.
Organik kimya, temelinde karbon (C) elementinin bulunduğu bileşiklerin yapısını, özelliklerini, tepkimelerini ve sentezini inceleyen kimya disiplinidir.
Karbon atomunun diğer atomlarla ve kendi aralarında farklı bağlar yapabilme yeteneği, bu alanı biyoloji, ilaç ve malzeme bilimi için vazgeçilmez kılar.
Baarton, FIFA’nın ve tüm alt kuruluşlarının hakem eğitimlerinde kullanabileceği ders niteliğinde bir yönetim sergiledi.
FIFA’nın yeni kuralları, WC2026’da yürürlüğe girdi.
Rakip oyuncular, birbirleriyle ağzını eliyle kapatarak konuşursa, küfür/kötü söz/hakareti gizlemek hedefiyledir, karşılığı kırmızı karttır denilmişti.
45+3’te Almiron ağzını eliyle kapatarak Mert Müldür’e birşeyler söyledi. Mert’in akılcı tepkisi bunu hakeme iletmek oldu. Hakem, VAR’dan o anı izledi ve kırmızı kartı gösterdi.
Paraguay kalecisi, topu beş saniye içinde oyuna sokmadı. Degaj kullanırken oyalanınca, topu bize verdi, bildiğimiz köşeden korner attık, bu da ilkti.
Oyundan çıkan oyuncu 10 saniyeden fazla oyalandı, bu nedenle oyuna girecek isim 1 dk kenarda bekledi. İlk kez uygulandı.
Taç atışında oyalandılar, 5 saniyede kullanmadılar, top bize geçti, aynı yerden tacı biz kullandık.
Ama daha önemlisi, bu ilklerin üzerinde bir hakkaniyet sergiledi.
İkinci yarının başında, cezaalanı içinde, oyuncularımızın itiş kakışlarında topu rakibe verdi, haklıydı, sesimizi çıkarmadık.
Rakip kaleci, yalandan kendini yere bıraktığında sağlıkçıları çağırmadı, inanmadım sakatlığına kalk dedi. Kaleci, bu tepkiyle ayağa kalkınca haklı olduğu anlaşıldı.
VAR desteği ile korner verdiği topun avuta çevrildiğini de gördük.
Ama yukarıda da değindiğim gibi, hata da yapsa, samimiyetinden, gördüğünü çaldığı hissinden uzaklaşmadık. Darısı, bizim hakemlerimizin başına. Her gün onu izleyerek başlasınlar güne.

• Yeni Birlik Gazetesi Dönüşüm köşesinden alınmıştır.

Fatih KUŞÇU

fatih.kuscu@h2der.org

1967 Antakya doğumlu. İÜ İletişim mezunu. Çeşitli tv kanallarında muhabir, spiker, editör, Spor Müdürü; Galatasaray SK ve Doğa Kolejinde Kurumsal İletişim Direktörü görevlerine bulundu. Haber, makale ve yorumları yayımlandı. “Meslekler ve Sektörlerin Geleceği” kitabında, kariyer alanını yazdı (2020).

Teke Tek Bilim Tarihi Serisi kitaplarını yayına hazırladı. İ. Medipol Ü.’nde İletişim dersleri veriyor.

Gilette Milliyet Yılın Sporcusu jüri üyesi (2014-…) TMOK Fair Play Komisyonu üyesi.

Yeşil Hidrojen Üreticileri Derneği (H2DER) Genel Sekreteri. Evli, üç kız evlat babası.