Devlette Yönetici Olmak

1985 yılında İstanbul Gençlik ve Spor İl Müdürü olarak göreve başladığımda masamda bulduğum anlamlı ve önemli bir not dikkatimi çekmişti. Not, rahmetli Sakıp Sabancı ile ilgiliydi ve benden önceki İl Müdürü tarafından yazılmıştı. Araştırma yaptığımda, önceki Gençlik ve Spor İl Müdürünün bir spor organizasyonunda Sakıp Sabancı Bey ile karşılaştığını öğrendim. Sakıp Bey, kendisine İstanbul Beylerbeyi’nde, Anadolu Yakası’nda, Boğaziçi (15 Temmuz Şehitler) Köprüsü’nün hemen yanında bulunan Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğüne ait arazide modern olimpik açık ve kapalı yüzme havuzu, 150 kişilik konaklama kamp binası, yönetim binası ve mütevazı bir spor salonu yapmak istediğini söylemiş. Ancak önceki İl Müdürü görevden ayrılınca konu kapanmış.

Sakıp Sabancı Bey’den randevu talep ettim, ziyaretine gittim. Nottaki bilgiden bahsettim. “Evet doğrudur, söz konusu spor tesislerini İstanbul’a kazandırmak istiyorum ama gelen olmadı.” deyince, “Ben geldim.” dedim ve görüşmelere başladık. Söz konusu modern spor tesislerinin hepsini yapacağını, karşılığında tesislere annesi rahmetli Sıdıka Sabancı’nın isminin verilmesini istediğini söyledi. Ben de tamam deyip el sıkıştık ve ayrıldım.

Kısa bir süre sonra beni tekrar davet etti ve hazırlanan mimari projeleri gösterdi. Projelerin hepsi çok güzeldi. Bir takım proje ve bilgileri alıp ayrıldım. Kendisine projeleri bağlı olduğumuz Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğüne “onay” için göndereceğimi bildirdim.

Hazırladığım, içinde tüm bilgi ve belgelerin olduğu dosyayı olumlu görüşüm ile resmî yazıyla Ankara’ya, Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğümüze gönderdim. Gelen cevabi yazıda her şeyin çok güzel olduğu belirtilmişti. Ancak verilecek isim için İşletmeler Yönetmeliğine göre reklam ücreti alınması gerektiği belirtildi. Defalarca yaptığım şifahi görüşmelere rağmen maalesef onay alamadım.

Bana göre bu çok yanlış bir uygulama ve anlayıştır. Zira yapılacak spor tesislerinin maliyeti, talep edilen reklam gelirinden çok daha fazladır. Bu yüzden söz konusu spor tesisleri Beylerbeyi’ne yapılamadı. Bu duruma rahmetli Sakıp Sabancı çok üzüldü. İstediği, Boğaz içinden geçen gemilerdeki insanların annesinin ismini görmeleriydi. Bana göre ise bunun sebebi başkaydı. Spor İl Müdürünün başarılı olması bazı kişilere göre engellenmeliydi.

Günümüzde kişi veya kurumlar tarafından yaptırılan okullara ve benzer tesislere doğal olarak yaptıranın ismi veriliyor. Zira bu tip yatırımlarda devletimizden 1 TL dahi çıkmamaktadır. Bu durum devletimizin lehinedir, tabii anlayana.

Daha sonra İzmir’e Gençlik ve Spor İl Müdürü olarak atandım. Dönem içinde İzmir Gençlik ve Spor İl Müdürlüğümüze ait Buca Binicilik Spor Tesislerinde yapılan Cumhuriyet Kupası yarışmalarında, çocukluğundan itibaren atlara tutkuyla bağlı olan ve bu zamana kadar birçok yarışa katılarak derece yapan kızı Sevil Sabancı’yı izlemeye gelen Sakıp Sabancı ile karşılaştım.

İzmir ve ülkemiz sporundan, binicilikten ve de İstanbul’da yaşanan üzücü olaydan bahsettik. Sakıp Sabancı, İstanbul’da yaşadığımız yanlış spor anlayışını hâlâ unutamadığını ve buna bir anlam veremediğini anlattı. Bu tür ufku dar, anlayışsız devlet sporunu yöneten yöneticilerle başarılı olunamayacağını söyledi. Devamında Sabancı Holding’de bu tür yöneticilere asla görev verilmediğini ifade etti.

Ne dese haklı. Bu tür yanlış anlayışın savunulacak bir tarafı yoktur. Bu nedenle İzmir binicilerimizin 50 yıllık özlemi olan kapalı manejin yapılmasını teklif dahi etmedim. Çünkü Sakıp Sabancı’ya İstanbul’da mahcup olmuştum. Teklif etseydim bile, Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğümüzün İstanbul ile ilgili yanlış uygulamasından dolayı kabul edeceğini tahmin etmiyordum. Sakıp Sabancı Bey’e bir daha mahcup olmak istemedim.

Ancak İzmir biniciliğimizin 50 yıllık özlemi olan kapalı maneji, bu sporu yapanlarla birlikte “devlet-millet el ele” anlayışıyla kısa bir dönem içinde inşa ettirdik. Çok büyük ve yüksek tavanlı modern kapalı manejimiz binicilerimizin hizmetine girdi. Bütün mesele görevi bilmek ve yerine getirmektir. Zira her zaman ve her koşulda birlikten kuvvet doğar. Devleti temsil edenlerin de önemli görevlerinden biri de budur.

Peki, devlet yönetiminde olan, devleti temsil eden spor yöneticilerinde bu durum neden böyle yorumlandı? Bana göre görevde olan yöneticilerin işi bilmemesinden veya hissi davranmasındandır. Devletimiz adına görev yapan yöneticilerin vatandaşla birleşerek hizmet etmeleri çok önemlidir. Devletimizi temsil eden yönetici her alanda ve her koşulda vatandaşla birlik olmalı, güven vermeli, daima devletimizin güler yüzünü hissettirmelidir. Ama ne yazık ki bazı yöneticilerde bu anlayış yoktur.

Unutulmamalıdır ki görevler geçicidir, yapılan eserler ise kalıcıdır.

Sakıp Sabancı kimdir?
1933-2004 yılları arasında yaşamış Türk iş insanı, eski Sabancı Holding Yönetim Kurulu Başkanıdır. 2004 yılında öldüğünde, Amerikan iş dergisi Forbes‘un milyarderler listesinde 3,2 milyar dolarlık servetiyle 147. sırada yer almıştı. Renkli, enerjik ve mütevazı kişiliği ile tanınan Sakıp Sabancı, halka yakın tavırlarıyla “Sakıp Ağa” lakabını kazanmıştır. Ülkemize kazandırdığı yatırımlarla birçok iş insanına örnek ve öncü olmuştur.

Bu vesile ile ülkemize yaptığı hizmetler, yatırımlar ve kazandırdığı tesisler nedeniyle teşekkür ediyor ve rahmetle anıyorum.

Bahri VRESKALA

bahrivreskala@gmail.com

İstanbul-İzmir Gençlik ve Spor e. İl Müdürü, TMOK Konsey Üyesi, İzmir Kulüpler

Birliği Kurucu ve Danışma Kurulu Üyesi, Türkiye Futbol Adamları Derneği İzmir

Şube Başkanı, Genel Merkez Yönetim Kurulu Üyesi, Ege Tenis Eğitim Vakfı

Kurucu Üye ve Başkanı, Atletizm, Futbol, Masa Tenisi, e. Hakemi, Atletizm, Sualtı

Yüzme Federasyonları e. Üyesi.